Edycja postaci: zmień postać, zachowaj scenę

Edycja postaci przepisuje postać na twojej okładce — ubiór, wiek, pozę, wyraz twarzy — na podstawie polecenia w prostym języku, podczas gdy reszta sceny ma pozostać taka, jaka jest.

Okładki skupione na postaci mieszczą mnóstwo decyzji w jednej figurze: wiek, ubiór, postawę, kierunek spojrzenia. Gdy model dobrze trafi ze sceną, a źle z postacią, zostajesz z okładką niemal skończoną, ale bezużyteczną — a wygenerowanie wszystkiego od nowa tylko po to, żeby zmienić płaszcz, stawia na szali wszystko, co już działało.

Edycja postaci działa na figurze i prosi resztę kadru, by pozostała nieruchoma. Piszesz w prostym języku, co ma się zmienić, a gdy liczy się precyzja, najpierw zamalowujesz dokładny obszar. W grze jest wyłącznie warstwa grafiki: twój tytuł i nazwisko autora to żywy wektorowy tekst nad nią, który nigdy nie trafia do żądania.

Jak z tego korzystać

1. Wczytaj okładkę i odczytaj panel wejściowy
   Grafika z twojego obszaru roboczego pojawia się jako duży podgląd oznaczony etykietą POSTAĆ — WYKRYTA. Ta etykieta to napis wyświetlany przez interfejs, a nie wykrycie, które możesz dostosować albo poprawić. Przebiegiem steruje polecenie wysyłane wraz z twoim opisem — zmień tylko postać, zachowaj scenę i kompozycję dokładnie takimi, jakie są.
2. Powiedz, co ma się zmienić
   Pole nosi nazwę „Co ma się zmienić?”, a jego własny przykład pokazuje właściwy kształt: zamień trencz na czerwoną skórzaną kurtkę. Jedna zmiana na przebieg działa dużo lepiej niż trzy naraz. Opisz stan docelowy, a nie wadę — „kobieta pod koniec wieku nastoletniego” działa, „wygląda na zbyt starą” nie daje modelowi niczego do narysowania.
3. Zaznacz obszar, gdy liczy się precyzja
   Gdy na obszarze roboczym jest grafika, nad polem znajduje się etykieta „Zaznacz obszar”. Dotknięcie jej otwiera pędzel nad twoją okładką z gumką, przyciskiem czyszczenia i suwakiem rozmiaru. Zamaluj płaszcz, twarz albo dłonie, a żądanie zawęzi się do zamalowanego obszaru; zostaw bez zaznaczenia, a cała postać zostanie odtworzona na nowo na podstawie twojego opisu. Koszt w kredytach jest identyczny w obu przypadkach.
4. Uruchom i sprawdź postać, nie scenę
   Jeden kredyt, jeden wynik, z kartami „Przed” i „Po”. Przełączaj się między nimi, patrząc na postać w pełnym rozmiarze: scenę chroni polecenie, a postać to to, o czego przerysowanie poprosiłeś, więc niechciane niespodzianki znajdziesz właśnie tam. Etykieta pod wynikiem otwiera Wariację, gdy chcesz zobaczyć warianty sąsiadujące z wersją, którą właśnie otrzymałeś.

Co rozwiązuje

Strój, który przeczy treści książki

Czytelniczki romansów datują książkę na podstawie stroju na długo przed lekturą opisu. Model, któremu każesz narysować „kobietę na schodach”, chętnie doda suknię z epoki regencji do historii osadzonej w 1926 roku. Nazwij strój, jaki chcesz, i zostaw schody, światło i kadrowanie bez zmian — na okładce skupionej na postaci to najszybsza pojedyncza poprawka, jaka jest dostępna.

Bohaterka, która wygląda starzej o dziesięć lat

Okładki young adult trafiają na złą półkę, gdy postać wygląda na trzydzieści lat. Poproś o wiek, który masz na myśli, w kategoriach, jakie obraz potrafi unieść: młodszą twarz, łagodniejszą linię szczęki, mniej makijażu, inną postawę. Licz się z więcej niż jednym przebiegiem — wiek to coś, w czym modele przesadzają w obie strony, a dwie próby wciąż kosztują mniej niż jeden nowy brief.

Twarz, która powinna być odwrócona

Mnóstwo okładek romansów i thrillerów celowo ukrywa twarz, żeby czytelnicy mogli się w nią wczuć, podczas gdy modele domyślnie robią odwrotnie i patrzą prosto w obiektyw. „Odwróć ją od kamery, patrzy w stronę wody” zmienia sposób odbioru całej okładki, zachowując scenę, którą już zaakceptowałeś.

Często zadawane pytania

Czy twarz pozostanie taka sama między przebiegami?

Nie, i nic tu tego nie obiecuje. Każdy przebieg odtwarza postać na nowo, więc twarz może się zmienić — nieznacznie, gdy zamalowałeś mały obszar, znacznie bardziej, gdy tego nie zrobiłeś. Nie planuj serii wielu książek, zakładając, że ta operacja dwa razy zwróci tę samą osobę. Pewna droga do powtarzającej się postaci to zdecydować się na jedną figurę, zachować ten obraz i nanosić na niego drobne korekty za pomocą Poprawki obszaru, zamiast ponownie prosić o tę osobę.

Co właściwie zmienia zaznaczenie obszaru?

Zmienia to, jakie żądanie zostaje wysłane. Z zaznaczeniem przebieg staje się naprawą ograniczoną do zamalowanych przez ciebie pikseli, a wszystko poza nimi zostaje zachowane. Bez zaznaczenia cały obraz jest odtwarzany na nowo pod poleceniem, by nie ruszać sceny — szybsze w ustawieniu, luźniejsze w tym, co chroni. Ten sam koszt, inna gwarancja.

A jeśli problem nie leży w postaci?

Wtedy studio ma trafniejsze narzędzie. Zły świat za dobrą postacią to zadanie dla Zmiany tła, która zostawia pierwszy plan w spokoju. Pojedynczy zepsuty szczegół — dłoń, element biżuterii, zmyślony napis na szyldzie — to zadanie dla Poprawki obszaru, która przemalowuje tylko to, co zamalujesz. Sięgnij po Edycję postaci, gdy sama postać musi być inna.

Powiązane narzędzia

Wszystkie 11 narzędzi AI →